Galatasaray Ankara'dan kayıpsız dönünce, Servet'in hatasını harika bir refleksle telafi eden Aykut kahraman oldu. Ne kadar iyi oynasa da "el bombası" çağrışımından kolay kolay kurtulamayacak olan Servet'in patladığı pozisyonda gol olsa kimse Aykut'a kızamazdı. Aykut bir süredir yerli kalecilere güvenilmemesinden dertli olduğunu dile getiriyordu. Bence bu olaya yerlidir, yabancıdır diye bakmamak lazım. Aykut'un maç başında yaptığı hatalar öyle büyük ki, yabancı kaleci yapsa o hataları ona da güvenilmez. De Nigris'in penaltı tartışması yaratan pozisyonunda zamanlamayı, mesafeyi, hiç bir şeyi ayarlayamayıp topu ıskalamasının bir açıklaması yok. Yine ilk yarıda ortasahadan şişirilmiş ortaya çıkmayıp çizgide beklemesi, bir de o topu savunma da seyredip Ankarasporlu oyuncunun kafa vurmasına izin verince aman aman demeden edemiyor insan.Büyük çoğunluk gibi en baştan bu iş Aykut-Orkun'la gitmez diye düşünen bir arkadaşımla izledim maçı. Lisede kalecilik yapmış, toprak sahalarda yuvarlanmış bu dostum konunun uzmanı olmasa da özellikle kalecileri iyi gözlemler, iyi tespitler yapar. Altı pasın dışında bir hava topu almışlığı var mıdır bu Aykut'un? Tam bir çizgi kalecisi, acımasız tabiriyle langırt kalecisi. Memlekette nerdeyse bütün kaleciler (seyredebildiğimiz kadarıyla) böyle.
Turgay Şeren
Hayat Dergisi 1961
Büyük amcamla (Gençler Birliği'nde oynamışlığı vardır) babam (amatör kaleciliği vardır) konuşurlarken, şimdiki Türk kalecilerin hikaye olduğundan, eskilerin hele Turgay Şeren'in ceza sahasının heryerine hükmettiğinden, neresinde olursa çıkmadık hava topu bırakmadığından söz ederler. Sanki eskiyle kıyaslandığında dünya çapında kaleciler uzundur bu yönde geriliyorlar. Uçarak köşeden top çıkarmak iyi kaleci olmaya eskisinden daha fazla yeterli oluyor sanki. Yahut bana öyle geliyor.
Lev Yashin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder